гюлеш

гэта

— барацьба

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гюлеш
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гюле́ш мн. гюле́шы
Родны каго? чаго?	гюле́ша мн. гюле́шаў
Давальны каму? чаму?	гюле́шу мн. гюле́шам
Вінавальны каго? што?	гюле́ш мн. гюле́шы
Творны кім? чым?	гюле́шам мн. гюле́шамі
Месны у кім? у чым?	гюле́шы мн. гюле́шах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Нарадзіўся.
Даведаўся, што бацькі антыпрышчэпачнікі.
Памёр.

антыпрышчэпнікі? антываксеры?

hiulieš — беларуская лацінка

Слова гюлеш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: