аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гюлеш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гюле́ш мн. гюле́шы |
| Родны каго? чаго? |
гюле́ша мн. гюле́шаў |
| Давальны каму? чаму? |
гюле́шу мн. гюле́шам |
| Вінавальны каго? што? |
гюле́ш мн. гюле́шы |
| Творны кім? чым? |
гюле́шам мн. гюле́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
гюле́шы мн. гюле́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Нарадзіўся.
Даведаўся, што бацькі антыпрышчэпачнікі.
Памёр.
hiulieš — беларуская лацінка
Слова гюлеш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гюлеш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гюрза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гюбнеры́т (8)
(4) пле́ш ‹
› гюве́ч (5)
(5) куле́ш ‹
› гю́йс (4)
(4) фле́ш ‹
› гюмры́нскі (9)
(5) цяле́ш ‹
› гюрза́ (5)
(3) ме́ш ‹
› гюрэ́ш (5)
(5) ляме́ш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.