ссучыцца

у слоўніках не сустракаецца

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў ссучыцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ссучыцца
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я ссучуся мы ссучымся ты ссучышся вы ссучыцеся ён, яна, яно ссучыцца яны ссучацца
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. ссучылася м. ссучыўся н. ссучылася мн. ссучыліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты ссучыся вы ссучыцеся
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	ссучыўшыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.

ssučycca — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА