Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сунуцца, -нуся, -нешся, -нецца; загадны лад сунься; закончанае трыванне і незакончанае трыванне
  размоўнае слова
  1. закончанае трыванне Кінуцца, палезці куды-н. Сляпы куды ні сунецца, усё на агонь натыкаецца. ← Алесь Якімовіч. Сунуліся мы з Санькам у адно месца — багна; паткнуліся ў другое — грузне пад нагамі куп'ё. ← Іван Сяркоў. Не зведаўшы броду, не сунься ў воду. ← Прыказка. // Паспрабаваць зрабіць што-н. (цяжкае, рызыкоўнае, небяспечнае і пад.). [Цімошка:] — А калі Мурашка на рэўком паляціць? Што тады? — Ага, паляціць, — хмыкнуў Сцёпка. Няхай сунецца. ← Васіль Хомчанка. Спрабавалі карнікі сунуцца ў лес, але партызаны так іх паперлі назад, што больш і носа баяліся паказаць туды. ← Іван Кірэйчык. — Ды я на парог яго [Ігара] не пушчу, дачушка!.. Ды я яго памыямі аб[лію], калі сюды сунецца! — горача паклялася маці. ← Іван Сіняўскі.
  2. закончанае трыванне Звярнуцца да каго-, чаго-н., куды-н. з якой-н. мэтай. Браток .. пайшоў да старога пана. Як адважыўся сунуцца да яго Браток, застанецца назаўсёды загадкай. ← Алесь Асіпенка.
  3. закончанае трыванне Раптоўна ўпасці, паваліцца. Косця сунуўся носам на брук. ← Іван Новікаў.
  4. незакончанае трыванне Ісці, ехаць вельмі павольна. Віктар ідзе наперадзе, і я моўчкі сунуся следам, і дошкі сходкаў зыбаюцца пад нашымі нагамі. ← Алесь Савіцкі. Сунецца лодка па роўнай паверхні ракі, і зусім не відаць таго, хто вяслуе. ← Мікола Ваданосаў. // Плысці, пасоўвацца (пра хмары, туман і пад.). З лагчыны цераз пуці сунуліся шэрыя космы туману. ← Васіль Быкаў. Пушчай сунуўся змрок, хмарай высь завалок. ← Аркадзь Куляшоў. Ветру няма, а хмара сунецца, цёмная, страшная. ← Хведар Жычка. / у пераноснае значэнне ужыв. Так і думкі ў галаве ідуць, сунуцца неахвотна, спакваля. ← Хвядос Шынклер.
  5. незакончанае трыванне Перамяшчацца, перасоўвацца куды-н. Напружваючы апошнія сілы, дырэктар зірнуў угору. Край даху паволі сунуўся ўніз. ← Уладзіслаў Нядзведскі. Завішнюк ціха адчыніў вароты — яны зарыпелі, аселі і сунуліся, хоць і новыя, па зямлі. ← Іван Пташнікаў. Ножка [дзіцяці] была цэлая, толькі, відаць, трохі зачапіла яе колам, калі машына сунулася ў адхон. ← Аляксей Кулакоўскі. // Адсоўвацца. Людзі пачціва сунуліся ў бакі, уступаючы .. [Баталевічу] дарогу. ← Яўген Васілёнак.
  6. незакончанае трыванне Умешвацца без спросу ў што-н., куды-н.; імкнуцца прыняць удзел у чым-н. Маша ўзлавалася: чаму .. [жанчыны] па-бабску сунуцца ў чужыя справы. ← Іван Шамякін. [Жорка:] — А ты [Васіль] без паняцця сунешся ў такую скрыпічную тонкасць. ← Пампей Беразняк.
  •••
  Сунуцца з (сваім) носам — умяшацца (умешвацца) звычайна не ў сваю справу.