Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сунуць, -ну, -неш, -не; загадны лад сунь; закончанае трыванне і незакончанае трыванне
  1. закончанае трыванне, каго-што. Укласці, усунуць унутр чаго-н., пад што-н. або за што-н. Сунуць ногі ў тапачкі. ▪ Мяне хутка распранулі, памаглі ўкласціся ў пасцель, а пад паху сунулі тэрмометр. ← Павел Кавалёў.
  2. закончанае трыванне, каго-што. Пакласці куды-н. абы-як, спехам. Піліп Андрэевіч занерваваўся, сунуў у попельніцу недакураную папяросу, нахмурыўся. ← Усевалад Краўчанка. Як Васіль Раманавіч здагадаўся сунуць у кошык пляшкі з самагонам! Жанчыны нічога не сказалі, але зірнулі адна на адну. ← Іван Новікаў.
  3. закончанае трыванне, каго-што. Даць, падаць што-н. спяшаючыся, тайком або нядбайна. Сунуў [Мікалай] пакамечаны пропуск патрулю і — толькі яго тут бачылі. ← Алесь Якімовіч. Шафёр азірнуўся па баках і сунуў .. [партызанам] у рукі лапаты. ← Рыгор Няхай. [Нахлябіч] сунуў Пніцкаму руку і хацеў .. ісці далей. ← Кузьма Чорны. [Ганна] .. хітравата паглядзела на хлопца і нечакана сунула яму ў руку невялікі скрутак. ← М. Пятніцкі. // Прапанаваць каму-н. што-н. непатрэбнае, навязаць. — Васілька-а, нам давай! — ужо адчайна выгукнуў іншы. Што ты нам якогасьці Карпюка сунеш? ← Аляксей Карпюк. // і без дапаўнення Даць хабар. Выручыла мікалаеўская залатая пяцёрка — сунуў яе Катловіч таможніку, той і размяк. ← Сяргей Грахоўскі.
  4. закончанае трыванне, што і без дапаўнення Ударыць груба, стукнуць. [Лявон] сунуў Ладымеру кулаком у зубы, і адразу ж абодва ўчапіліся адзін за аднаго. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // Навесці ўдар чым-н. вострым. А ў выпадку патрэбы, калі толькі .. [ксёндз] можа мець ад гэтага карысць, на агонь цябе ўзвядзе альбо нож у бок суне. ← Змітрок Бядуля.
  5. закончанае трыванне, што і без дапаўнення Паказаць што-н. са злосцю, тыцнуць. — А ты гэта бачыў? — і Гаруноў дастаў з кішэні паперу і сунуў Варанецкаму. ← Ігнат Дуброўскі.
  6. незакончанае трыванне Ісці вельмі павольна. Капэла ўрачыста сунула па дарозе, каб спыніцца, дзе была патрэба. ← Міхась Лынькоў.
  7. незакончанае трыванне, што. Перамяшчаць, перасоўваць з месца на месца. Іржавыя плугі яшчэ валакуць гразь, сунуць перад сабой пясок, не хочуць адкідваць скібу. ← Іван Пташнікаў. [Раман:] — Дурненькі. Гэта ж вецер суне пустую кардонную скрынку з-пад лялек. ← Міхась Даніленка. Астатнія хлопцы кацілі воз з дзедам Анупрэем на вуліцу. І не кацілі, а як бы сунулі. ← Раман Сабаленка.
  •••
  Сунуць нос куды — тое, што і соваць нос куды (гл. соваць).
  Сунуць у руку (лапу) — тое, што і даць у руку (лапу) (гл. даць).