Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 супакоіцца, -коюся, -коішся, -коіцца; закончанае трыванне
  1. Стаць спакойным, перастаць хвалявацца. Амаль што да самага рання я не мог супакоіцца пасля атакі. ← Ілары Барашка. Андрэй пачуў, што супакоіўся — радзей стала стукаць у грудзях, — і прыціснуў да пляча прыклад. ← Іван Пташнікаў. І ты [мой родны] супакоішся, можа, заснеш на світанні, А заўтра ўспомніш, што хваляваўся дарма... ← Ніна Тарас. // Перастаць шумець, размаўляць, пачаць весці сябе ціха. Ноччу, калі заснуць таварышы і супакояцца за сцяной гаспадары, да .. [Ігнася] прыбягалі мары. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  2. Стаць пакорным, уціхамірыцца. Невясёлае жыццё настала для хуліганаў, п'яніц, абібокаў. Прысмірэлі яны, супакоіліся. ← Уладзімір Дадзіёмаў.
  3. Аслабіць праяўленне чаго-н., стаць менш моцным; сціхнуць. Кашаль супакоіўся. ▪ Падвечар бамбёжка супакоілася, ніхто больш .. [хлопцаў] не трывожыў. ← Алесь Якімовіч. [Андрэй:] — Палова, пэўна, уцячэ дамоў, каб перачакаць, пакуль усё супакоіцца. ← Міхась Машара. // Аслабіцца або прыглушыцца (пра пачуцці). Залатыя сны ім [людзям] Няхай рояцца; Няхай жаль на душы супакоіцца. ← Янка Купала.
  4. Прыйсці ў стан спакою, нерухомасці; спыніць рух. Нарэшце, човен супакоіўся; на дне яго плюхалася вада. ← Янка Маўр. Гадзіны праз дзве возера крыху супакоілася. ← Віталі Вольскі.
  5. Задаволіцца дасягнутым, зробленым. Хоць і сенат не прызнаў сялянскага права, але Аксён не хоча супакоіцца на гэтым. У яго ёсць яшчэ думка — падаць прашэнне цару. ← Якуб Колас.
  6. Памерці. Пасіянарыя, бывай!.. Я мушу цвёрда смерць сустрэць. Любіў жыццё, свабоду я Душой сваёй агністай... — І супакоіўся баец!.. ← Пятрусь Броўка.