сур'ёзнічаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў сур'ёзнічаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	сур'ё́знічаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я сур'ё́знічаю мы сур'ё́знічаем ты сур'ё́знічаеш вы сур'ё́знічаеце ён, яна, яно сур'ё́знічае яны сур'ё́знічаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. сур'ё́знічала м. сур'ё́знічаў н. сур'ё́знічала мн. сур'ё́знічалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты сур'ё́знічай вы сур'ё́знічайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	сур'ё́знічаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Ты паглядзі, які цудоўны свет без універа. Адлічайся.

ты што дурны гэта жарт быў

surjozničać — беларуская лацінка

Слова сур'ёзнічаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: