Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сур'ёзнасць, -і, жаночы род
1. Уласцівасць і стан сур'ёзнага. У сур'ёзнасці тону [лесніка] .. пачулася нейкая грозьба. ← Якуб Колас. Тураўцу цяпер кінулася ў вочы недзіцячая сур'ёзнасць хлопца. ← Іван Мележ. Кібрык паспрабаваў пазбегнуць сур'ёзнасці, якая раптам з'явілася ў застольнай гутарцы. ← Уладзімір Шыцік.
2. Сур'ёзныя, удумлівыя адносіны да чаго-н. [Янукевіч:] — Мала яшчэ даём хлеба — гэта самае балючае пытанне, і мы цяпер з усёй сур'ёзнасцю займаемся ім. ← Тарас Хадкевіч.

❌

сур'ёзнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова сур'ёзнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сур'ё́знасць мн. сур'ё́знасці
Родны каго? чаго?	сур'ё́знасці мн. сур'ё́знасцяў, сур'ё́знасцей
Давальны каму? чаму?	сур'ё́знасці мн. сур'ё́знасцям
Вінавальны каго? што?	сур'ё́знасць мн. сур'ё́знасці
Творны кім? чым?	сур'ё́знасцю мн. сур'ё́знасцямі
Месны у кім? у чым?	сур'ё́знасці мн. сур'ё́знасцях
Клічная форма	— мн. —

— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.

Слова сур'ёзнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сур'ёзнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

сур'ёзнасць

Навігатар

Мемчыкі