Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сушыць, сушу, сушыш, сушыць; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Рабіць сухім (што-н. сырое, вільготнае, мокрае), трымаючы на паветры або ў цёплым месцы. Сушыць бялізну. ▪ Палажы сушыць валёнкі — Сам адпачывай. ← Анатоль Астрэйка. Волька сядзела на печы — сушыла галаву пасля жыцця. ← Алена Васілевіч. // і без дапаўнення Рабіць празмерна сухім, пазбаўляючы неабходнай вільгаці. Сонца паліла няшчадпа, сушыла апошнія жнівеньскія травы. ← Іван Шамякін. [Ліда] сама і не чула б, здаецца, таго, што ад рання сушыла смага. ← Янка Брыль. / у безасабовая форма ужыв. А ў той год вельмі сушыла. Зямля, як жывая, енчыла, прасіла піць. ← Васіль Хомчанка. Ад смагі баляць патрэсканыя губы. Сушыць у роце. ← Цімох Сяргейчык. // Рабіць асушэнне, адводзячы ваду. А старыя і чуць не хацелі: — Не, не можна балота сушыць!.. ← Міхась Багун. // Выдаляць (ваду, вільгаць); асушаць. А як паднялося вышэй .. [сонца] і пачало сушыць расу на траве, тады павуціна доўгімі бліскучымі ніткамі пачала паўзці ў паветры. ← Мікола Нікановіч.
  2. Нарыхтоўваць у запас, выдаляючы вільгаць з раслін, пладоў і пад.; высушваць, засушваць. Сушыць грыбы. ▪ Збіраў .. [Лявон] таксама розныя расліны і ягады, сушыў іх, потым даваў людзям ад розных хвароб. ← Аляксей Кулакоўскі. Мяса .. [марскія людзі] не прывыклі запасіць надоўга, напрыклад, сушыць. ← Янка Маўр.
  3. пераноснае значэнне размоўнае слова Падрываць здароўе, даводзячы да худзізны, знясілення. Гарачка сушыла сілы, як спякотлівы летні дзень высушвае расу. ← Алесь Асіпенка. Абхадзіў я за плугам палетак, Хоць яшчэ быў зусім малалетак. Працаваў аж да сёмага поту, Заядала, сушыла работа. ← Мікола Хведаровіч. // Мучыць, мардаваць. Твар [дзяўчынкі] быў учарнелы і завостраны. Вялікі неспакой сушыў яго. ← Кузьма Чорны.
  4. пераноснае значэнне Рабіць сухім, чэрствым, нячулым. У глыбокім маўчанні з прыроднаю сілай Зліваюцца душы, Збліжае нас час да [вячэрняга] схілу — А сэрцаў не сушыць! ← Канстанцыя Буйло.
  •••
  Сушыць вёслы — трымаць вёслы над вадой, кінуўшы веславаць.
  Сушыць галаву (мазгі) — клопатам, думкамі займаючы галаву, падрываць сабе здароўе.