Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 схіліць, схілю, схіліш, схіліць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Нахіліць, нагнуць. Схіліць сцягі. ▪ Спелае жыта схіліла каласы. ← Максім Гарэцкі. Над флягай пажоўклы Лісточак паперы... Схілілі галовы Над ім піянеры. ← Уладзіслаў Нядзведскі. Паляўнічы стаяў каля алешыны і, упёршыся ў яе рукамі, дапамагаў схіліць дрэва ўбок. ← Мікола Гамолка. // на што. Нахіліўшы, апусціўшы, пакласці на што-н.; прыхіліць да чаго-н. [Аксеня] нават схіліла галаву на плячо хлопца, а Піліп нешта ўжо сардэчна нашэптваў ёй на вуха. ← Мікола Лупсякоў. // пераноснае значэнне Скарыць, перамагчы, зламаць. Нас не схіліць І не зламаць! Мы — Дзеці барацьбы! ← Міхась Багун. Народ палескі — гэта волат, яго і гора не схіліла. ← Уладзімір Дубоўка.
  2. Узяць кірунак, павярнуць да якіх-н. межаў (часавых або прасторавых). Сонца ўжо схіліла на поўдзень. ← Піліп Пестрак. Вунь ужо колькі часу прайшло, схіліла за поўнач, а яго [Пятра] няма і няма. ← Сцяпан Александровіч. // Падаць які-н. кірунак (размове і пад.). — А Рая? — не дала .. [маці] схіліць гаворку на іншае. ← Уладзімір Карпаў.
  3. пераноснае значэнне Залучыць на свой бок, выклікаць прыхільнасць да сябе. Бабка знае, чым прыбавіць, схіліць на свой бок малыша. ← Якуб Колас.
  4. пераноснае значэнне; да чаго, на што і з інфінітыў Пераканаць зрабіць што-н., згадзіцца на што-н. Схіліць да ўцёкаў. ▪ Прычынай, што схіліла Радзівіла прызначыць «прэзідэнтам» Саўку, была незвычайная Саўкава сіла. ← Ілья Гурскі.
  •••
  Схіліць галаву перад кім-чым — а) прызнаць сябе пераможаным. пакарыцца каму-, чаму-н. Для ворага ёсць у мяне порах. Я не схілю перад ім галавы. ← Анатоль Вярцінскі. Шлях круты, але пройдзены прама, І ніхто не схіліў галавы. ← Паўлюк Прануза; б) аднесціся з пашанай да каго-, чаго-н., ушанаваць каго-н. Было штось велізарнае, магутнае і захопліваючае ў гэтым імкненні цягніка, і мімаволі хацелася [Лабановічу] схіліць галаву перад геніем чалавечага розуму, атрымаўшага верх над бясконцымі адлегласцямі. ← Якуб Колас; в) апусціць галаву ў знак пашаны да памёршага. [Сярго:] Таварышы, нізка схіліце галовы Над прахам байца, камісара і сына. ← Пятро Глебка; г) пакланіцца каму-н., павітацца з кім-н. Іван Кузьміч пачціва схіліў сваю лысую галаву перад загадчыкам камунгаса. ← Яўген Каршукоў.
  Схіліць калені перад кім-чым — пакарыцца, змірыцца, прызнаць чыю-н. уладу над сабой. Гаварылі мы катам Грознай мовай агню: — Нам свабоду даў Ленін, Мы яе адстаім. І не схілім калені Зроду ні перад кім!.. ← Марк Смагаровіч.