Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 схільнасць, -і, жаночы род
  1. Здольнасць, цяга, імкненне да якіх-н. заняткаў, дзейнасці. Думаючы пра свае творчыя схільнасці, Алесь Руневіч з рамана «Птушкі і гнёзды» Янкі Брыля прызнаецца, што яго цягне да прозы. ← Дзмітрый Бугаёў. [Андрэй:] — З маленства ў мяне была схільнасць да моў .. У малодшых класах я марыў вывучыць мовы ўсіх народаў зямлі. ← Іван Шамякін. Рана выявілася ў хлопчыка схільнасць да паэзіі. ← Гіст. бел. сав. літ. // Наяўнасць якіх-н. задаткаў (фізічных, разумовых, маральных); нахіл да чаго-н. Схільнасць да прастуды. ▪ Лабановіч заўважыў схільнасць рэдактара да самавыхвалення і вырашыў скарыстаць гэта. ← Якуб Колас. Схільнасць шукаць усяму прычыну з'яўляецца ў сталейшым узросце. ← Іван Грамовіч.
  2. Прыхільнасць, слабасць, любоў да чаго-н. Калі да чаркі схільнасць маеш, То грошы, браце мой, нідзе ты не схаваеш Сам ад сябе. ← Уладзімір Корбан. З .. імем [Ц. Гартнага] звязана свая, адметная мастацка-стылёвая лінія ў беларускай прозе 20-х гадоў. У свой час яе называлі «натуралістычнай», падкрэсліваючы гэтым азначэннем схільнасць Ц. Гартнага да бытапісальніцтва. ← Алесь Адамовіч. // Сімпатыя да каго-н. Сваю сардэчную схільнасць Канстанцін Міхайлавіч неаднойчы выказваў Танку ў вочы. ← Максім Лужанін.
  3. Унутраная ўласцівасць. У гутарковай мове назіраецца схільнасць не скланяць лічэбнікі, асабліва састаўныя. ← Граматыка беларускай мовы (1962, 1966).