аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дабяганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дабяга́нне мн. дабяга́нні |
| Родны каго? чаго? |
дабяга́ння мн. дабяга́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дабяга́нню мн. дабяга́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дабяга́нне мн. дабяга́нні |
| Творны кім? чым? |
дабяга́ннем мн. дабяга́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дабяга́нні мн. дабяга́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
dabiahannie — беларуская лацінка
Слова дабяганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дабяганне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даважванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дабы́тны (7)
(12) дзылі́ньганне ‹
› дабыцца (7)
(9) мацюга́нне ‹
› дабы́ць (6)
(8) абяга́нне ‹
› дабягацца (9)
(9) забяга́нне ‹
› дабяга́ць (8)
(9) набяга́нне ‹
› дабяла́ (6)
(11) запабяга́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Адпачні ад людзей, а не ад жыцця.