дабяганне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дабяганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дабяга́нне мн. дабяга́нні
Родны каго? чаго?	дабяга́ння мн. дабяга́нняў
Давальны каму? чаму?	дабяга́нню мн. дабяга́нням
Вінавальны каго? што?	дабяга́нне мн. дабяга́нні
Творны кім? чым?	дабяга́ннем мн. дабяга́ннямі
Месны у кім? у чым?	дабяга́нні мн. дабяга́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)

dabiahannie — беларуская лацінка

Слова дабяганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: