Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сыпаць, -плю, -плеш, -пле; загадны лад сып; незакончанае трыванне
  1. што. Прымушаць падаць куды-н., паступова выпускаючы (што-н. сыпкае ці дробнае). Сыпаць соль у кашу. Сыпаць збожжа ў мяшок. ▪ [Данік] сыпаў ім крошкі хлеба, і, здавалася, рыбкі ядуць. ← Янка Брыль. — Сып на зямлю, я ўсё падбяру! — крычаў Мірон. ← Янка Маўр. Яніна падстаўляе насоўку, і Леснічыха штосьці сыпле ёй у насоўку з паперкі. ← Іван Козел. // Асыпаць. Прамоклыя наскрозь дрэвы сыпалі на бліскучы асфальт, на рабыя лужыны вялае парыжэлае лісце. ← Вячаслаў Адамчык. Бічы кладуцца так рытмічна, Само гудзенне іх музычна; Снапы не ўлежаць, скачуць самі І сыплюць жыта пад бічамі. ← Якуб Колас.
  2. што. Рабіць, узводзіць з якога-н. сыпкага матэрыялу. Насып сыпалі высокі Па-над Днепрам сінім, Каб відаць было далёка Па ўсёй Украіне. ← Янка Купала. [Загадчык клуба:] — Гэта шафёры з суседняга раёна... Дарогу тут сыпалі. ← Уладзіслаў Нядзведскі. // Засыпаць для захоўвання што-н. сыпкае. Да ям з вёскі не было дарогі, да іх пад'язджалі кожны раз полем, калі вазілі ўвосень сыпаць бульбу і ездзілі даставаць вясной. ← Іван Пташнікаў.
  3. што, чым і без дапаўнення Кідаць, раскідваць (што-н. сыпкае, дробнае). Сухое вецце хвоі патрэсквала ў полымі і сыпала ўгору снапы іскраў. ← Міхась Лынькоў. Пілы, туга нацягнутыя ў раме, скачуць і скачуць з прысвістам, грызуць сасну і сыплюць фантанчыкам белае пілавінне. ← Ігнат Дуброўскі. Вецер насіў па вуліцах абрыўкі газет і папер, сыпаў пяском у вочы. ← Іван Навуменка. / у пераноснае значэнне ужыв. Зрэнкі .. [Ігналя] пачалі іскры сыпаць, як у дзікага затраўленага звера. ← Змітрок Бядуля. / Пра частыя, дробныя гукі. Чыстым срэбрам сыплюць у празрыстых гаях пеначкі. ← Рыгор Ігнаценка. / Пра святло сонца, месяца. Вясновае сонца сыпала на зямлю золата промняў. ← Раман Сабаленка. Поўнае начное свяціла стаяла над садам і шчодра сыпала сіняе срэбра ўніз. ← Васіль Хомчанка.
  4. Ісці, падаць (пра дробны, часты снег, дождж). Дробны дождж ціха сыпаў з цёмнага вячэрняга неба. ← Мікола Ваданосаў. Сыпаў снег, густы, калючы, ды мацней свістаў вецер. ← Антон Алешка.
  5. пераноснае значэнне; што, чым. Пасылаць, накіроўваць на каго-н. у вялікай колькасці; шчодра надзяляць чым-н.; асыпаць. Сыпаць удары. ▪ — Здалося нам, Што вораг сыпаў Вакол фугасам і свінцом. ← Іван Калеснік.
  6. пераноснае значэнне; што, чым і без дапаўнення размоўнае слова Гаварыць, вымаўляць што-н. хутка, бесперапынна, адно за адным. Сыпаць лічбамі. ▪ [Лёнька] знарок сыпаў такімі тэхнічнымі тэрмінамі, што наўрад ці зразумеў хто яго тлумачэнні. ← Міхась Пянкрат. Жонка .. сыпала на .. [Тамаша] ўвесь запас лаянак, які толькі ведала. ← Змітрок Бядуля. [Пан] увесь час сыпаў тупыя жарты і танныя досціпы. ← Міхась Машара. — Вечар добры, вечар зорны, дарагія мае землякі! — сыпаў .. [Язэп] ледзьве не ў рыфму. ← Павел Кавалёў.
  7. пераноснае значэнне; што. размоўнае слова Рабіць што-н., звязанае з частымі ўдарамі, хуткім бесперапынным рухам. Жар факстрот! Сып чарльстон На раялі ў трыццаць тон! ← Кандрат Крапіва.
  8. пераноснае значэнне размоўнае слова Імкліва бегчы, ісці, ехаць. Зіма. Грудам сыплюць па вуліцы хлопчыкі. ← Максім Гарэцкі. [Конюх:] — Плугі і пастронкі на возе. Там жа і пута. Запрагай і сып. Шчаслівай дарогі! ← Алесь Якімовіч.
  9. каго-што і без дапаўнення размоўнае слова Выдаваць каго-н., расказваць пра што-н. сакрэтнае. [Гэля:] — Павел!.. Я іначай не магла... Арыштавалі Гадлеўскага з мясакамбіната. Ён сыпле ўсіх, з кім быў звязан... ← Іван Навуменка. [Аляксей:] — Чуваць, што Казючок сыпле ў дэфензіве. ← Піліп Пестрак.
  10. каго-што. размоўнае слова Даваць прыплод у вялікай колькасці, несці яйкі і пад. [Мар'я:] — На развод — куры трэба... Вунь у мяне рабая ёсць, самая нясучая. І зімой яйкі будзе сыпаць... ← Уладзімір Паўлаў.
  •••
  Сыпаць бісер перад свіннямі — дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта.
  Сыпаць макам — а) пісаць дробнымі літарамі; б) дробна скакаць, танцаваць; в) гаварыць вельмі хутка.
  Сыпаць соль на раны — рабіць каму-н. балюча, хваляваць, засмучаць каго-н.