сыпаўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сыпаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сы́паўка мн. сы́паўкі
Родны каго? чаго?	сы́паўкі мн. сы́павак, сы́паўкаў
Давальны каму? чаму?	сы́паўцы мн. сы́паўкам
Вінавальны каго? што?	сы́паўку мн. сы́паўкі
Творны кім? чым?	сы́паўкай, сы́паўкаю мн. сы́паўкамі
Месны у кім? у чым?	сы́паўцы мн. сы́паўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Добраму добрая памяць.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

sypaŭka — беларуская лацінка

Слова сыпаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: