STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сыпаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сы́паўка мн. сы́паўкі |
| Родны каго? чаго? |
сы́паўкі мн. сы́павак, сы́паўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
сы́паўцы мн. сы́паўкам |
| Вінавальны каго? што? |
сы́паўку мн. сы́паўкі |
| Творны кім? чым? |
сы́паўкай, сы́паўкаю мн. сы́паўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сы́паўцы мн. сы́паўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Панядзелак, аўторак і пятніца лічыліся нешчаслівымі днямі для сватання. У гэтыя дні ў сваты не ездзілі.
sypaŭka — беларуская лацінка
Слова сыпаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сыпаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сыпка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сыпану́цца (9)
(8) хло́паўка ‹
› сыпану́ць (8)
(9) варо́паўка ‹
› сы́паны (6)
(8) кі́рпаўка ‹
› сы́пацца (7)
(9) чарэ́паўка ‹
› сы́паць (6)
(7) кара́ўка ‹
› сы́пка (5)
(7) караўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
