STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова караўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кара́ўка мн. кара́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
кара́ўкі мн. кара́вак |
| Давальны каму? чаму? |
кара́ўцы мн. кара́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
кара́ўку мн. кара́ўкі |
| Творны кім? чым? |
кара́ўкай, кара́ўкаю мн. кара́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кара́ўцы мн. кара́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)
ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтусБацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
karaŭka — беларуская лацінка
Слова караўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік караўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове караўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караты́ш (7)
(8) кі́рпаўка ‹
› караты́шка (9)
(7) сы́паўка ‹
› каратэ́ (6)
(9) чарэ́паўка ‹
› карахва́шка (10)
(9) кучара́ўка ‹
› караце́йшы (9)
(8) шубра́ўка ‹
› караце́лька (10)
(8) сы́граўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
