аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кірпаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кі́рпаўка мн. кі́рпаўкі |
| Родны каго? чаго? |
кі́рпаўкі мн. кі́рпавак |
| Давальны каму? чаму? |
кі́рпаўцы мн. кі́рпаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
кі́рпаўку мн. кі́рпаўкі |
| Творны кім? чым? |
кі́рпаўкай, кі́рпаўкаю мн. кі́рпаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кі́рпаўцы мн. кі́рпаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смоўж паўзе, пачаканку вязе.
што б гэта ні значылаВыйдзі хаця б у людзі, калі больш няма куды.
Міхась Мірановічkirpaŭka — беларуская лацінка
Слова кірпаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кірпаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кірпацік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кірпатано́сы (11)
(7) ло́паўка ‹
› кірпа́тасць (10)
(8) хло́паўка ‹
› кірпа́ты (7)
(9) варо́паўка ‹
› кірпа́ценькі (11)
(7) сы́паўка ‹
› кірпа́цік (8)
(9) чарэ́паўка ‹
› кірпа́ч (6)
(7) кара́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка