Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 трубіць, трублю, трубіш, трубіць; незакончанае трыванне
  1. Дзьмучы ў трубу, прымушаць яе гучаць. Трубіў пастух... З палосак Дахаты жнеі йшлі, Іх песень адгалоскі Журботаю плылі... ← Пімен Панчанка. Ты [партыя], як маці, схілялася, родная, Над маёю калыскай тады, Калі ў трубы трубіла паходныя, Падымаючы сілы народныя, Царскі лад руйнаваць назаўжды. ← Янка Непачаловіч. // Гучаць (пра трубу). Трубы трубяць. ▪ Трубіць паляўнічы рог, гаўкаюць ганчакі, — гэта, значыцца, выязджае пан на ловы. ← Максім Гарэцкі. // Падаваць сігналы, падобныя да гукаў трубы. Недзе на пуцях трубілі паравозы. ← Міхась Лынькоў. Вакол густы туман, параход увесь час трубіць. ← Іван Мележ. // Ствараць нізкія, моцныя гукі, падобныя на гукі трубы. Дзіка трубяць ваўкі. ← Аркадзь Куляшоў. Я слухаў, Як гусі трубілі, Грымела вясны гамана, І думаў аб юнай рабіне. ← Міхась Калачынскі.
  2. што. Гукамі трубы падаваць сігнал да чаго-н.; выконваць на трубе што-н. Трубіць атаку. Трубіць зару. Трубіць трывогу. ▪ Эй, гарніст, трубі паход! ← Якуб Колас.
  3. што і без дапаўнення размоўнае слова Шмат есці. Густаў, дурніца гэты, прыносіць толькі па дванаццаць марак кожнай пятніцы — што застаецца ад аліментаў яго прыгажуні, — а хлеба трубіць шмат, і з сабой жа бярэ таксама. ← Янка Брыль.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Пісаць, весці размовы аб кім-, чым-н.. распаўсюджваць чуткі. [Веля:] — Жыві! Але мяне не прымушай жыць так, як табе хочацца! [Яўген:] — Пэўна ж! Аб тваім жыцці цяпер увесь пасёлак трубіць! ← Алесь Савіцкі. // Назойліва напамінаць, гаварыць аб чым-н. А Марыя Цітаўна, перакрыкваючы радыёлу, што грымела на ўсю хату, трубіла: «Я ж вас, дзеткі мае, усіх люблю». ← Леанід Гаўрылкін.
  •••
  Трубіць на ўвесь свет — тое, што і трубіць (у 4 знач.).
  Трубіць у фанфары — паднімаць урачысты шум вакол чаго-н., урачыста абвяшчаць што-н.