Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 туліцца, тулюся, тулішся, туліцца; незакончанае трыванне
  1. Гарнуцца, прыціскацца да каго-, чаго-н. Хлапчанё тулілася да маці і палахліва шаптала: — Я баюся, мамачка. ← Іван Шамякін. Нібы да знаёмых, туліліся дзеці К савецкім байцам, абнімаючы іх. ← Анатоль Астрэйка. За гэты час ласяняты добра падраслі; яны дрыготка пацепваліся ад холаду і туліліся да ласіхі. ← Іван Кірэйчык. // Гарнуцца, прыхінацца, кахаючы каго-н. Соладка замірала маё сэрца, калі я кружыў Таню і яна боязна тулілася да мяне. ← Аркадзь Марціновіч. — Якая ты добрая, што прыйшла ў гэтую ноч, Танечка! — шэпча абрадаваны Міхась і .. моцна туліцца да яе. ← Міхась Машара. // пераноснае значэнне Шукаць збліжэння з кім-н., быць у прыязных адносінах з кім-н. Аўгіня падсмейвалася з Васіля, але часамі і падхвальвала яго, ды шчыльней тулілася да Мартына. ← Якуб Колас. // Набліжацца і шчыльна прыціскацца да каго-, чаго-н. Я шчыльна тулюся да халодных аконных шыб, хапаюся рукамі за гладкую сцяну і паглынаю вачыма далёкія прасторы. ← Платон Галавач. Уся вёска, вялікія і малыя, жанкі і мужчыны, туліліся бліжэй да цёплых чараноў. ← Іван Мележ. Кандрацкая, здаецца, прабавала плакаць і ўсё тулілася да мураваных сцен, каб кулі не дасталі. ← Максім Гарэцкі. / у вобразным ужыв. Хвалі мора да берага туляцца. ← Пятро Глебка. Вечар туліўся да шэрых сцен старасвецкай будоўлі. ← Кузьма Чорны. І вось ужо Мяне глынула вуліца, Дзе ў змроку непрагляднае начы Не толькі людзі — Дрэва к дрэву туліцца! ← Пятрусь Макаль. // Хавацца ў што-н. Генерал туліцца ў бурку, працірае вочы. ← Піліп Пестрак. — Ой, я баюся! — туліцца мама ў падушку. ← Янка Брыль.
  2. Знаходзіць прытулак, прыстанішча, размяшчацца дзе-н. у цеснаце, у непадыходзячым месцы. У часы вялікага заводу ваўначоска працуе і дзень і ноч, завозчыкі запруджваюць двор, па начах туляцца ў сенцах, у адрыне, на прыгрэбцы, а некаторыя, найбольш знаёмыя, і ў хаце. ← Аляксей Кулакоўскі. Вялізная Маніна сям'я з шасці дачок, двух сыноў і бацькі з маткай туліцца ў старой цеснай хаце. ← Алена Васілевіч. Калісьці .. [музычная школа] тулілася ў двух невялічкіх пакойчыках пры Доме асветы. ← газета «Літаратура і мастацтва». / у пераноснае значэнне ужыв. Войт паддаецца Бруевым разважанням і на некаторы час заспакойваецца, але ўсё ж цень трывогі дзесь туліцца ў яго сэрцы. ← Якуб Колас. // Ціха стаяць дзе-н., прытаіўшыся. Не ведалі сакратар і яго маладзёжная дружына, што за яблыняй на падворку за парканам туліўся не хто іншы, як сам Мацей Гусак. ← Піліп Пестрак. Быццам туліцца цішком Нехта за капліцаю! ← Сяргей Дзяргай. // Хавацца дзе-н., ратуючыся ад каго-, чаго-н. Так, дорага абышлася народу гэтая блакада. Вёскі пагалелі канчаткова, людзі туліліся ў лесе, ратуючыся. ← Еўдакія Лось.
  3. пераноснае значэнне Размяшчацца дзе-н. у зацішным месцы, пад аховай чаго-н. Па-над Прыпяццю між лясоў, пяскоў і балот туліцца невялічкая вёсачка, хат можа так трыццаць ці сорак. ← Якуб Колас. Прыборны і Паўленка настойвалі спыніцца ў Выселках — невялічкай вёсцы, што тулілася каля самага лесу. ← Іван Шамякін. [Будынак] туліўся ля падножжа высокай скалы, нібы зрэзанай нажом зверху ўніз. ← Уладзімір Шыцік.