туленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова туленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	туле́нне мн. туле́нні
Родны каго? чаго?	туле́ння мн. туле́нняў
Давальны каму? чаму?	туле́нню мн. туле́нням
Вінавальны каго? што?	туле́нне мн. туле́нні
Творны кім? чым?	туле́ннем мн. туле́ннямі
Месны у кім? у чым?	туле́нні мн. туле́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Некаторыя кажуць, што слова менавіта — устарэлая калька з польскай. І што адпаведнікі — якраз, акурат, толькі, канкрэтна, рыхтык.

Трэба зрабіць форум, каб весці моўныя баталіі.

tuliennie — беларуская лацінка

Слова туленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: