тылаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў тылаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	тылава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я тылу́ю мы тылу́ем ты тылу́еш вы тылу́еце ён, яна, яно тылу́е яны тылу́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. тылава́ла м. тылава́ў н. тылава́ла мн. тылава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты тылу́й вы тылу́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	тылу́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

шаламіць — п'яніць, адурманьваць
Піва шаломіць стомленыя галовы, робіцца трохі весялей. (Якуб Колас)

назва для піва Шаламняк — ок ці не ок?

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

tylavać — беларуская лацінка

Слова тылаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: