Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 тыл, -у; мн. тылы, -оў; мужчынскі род
  1. Задняя частка, старана чаго-н.; частка, старана, процілеглая пярэдняй. [Палякі] ніяк не чакалі, што гэта небяспека іх можа палучыць з тылу, з заходняй часткі вёскі, дзе і спыніліся чырвонаармейцы і партызаны. ← Якуб Колас. Агінаючы з тылу астравок, Высоцкі суцішыў крок, і пакуль ішоў, ні аб чым не думаў. ← Іван Кірэйчык. // Знешняя паверхня рукі, процілеглая далоні. [Андрэй Данілавіч] вяртаецца назад, засяроджана выцірае губы тылам далоні і апускаецца зноў на канапку. ← Мікола Ракітны.
  2. Тэрыторыя, размешчаная ззаду лініі фронту. Глыбокі тыл. ▪ [Андрэя], параненага пры вызваленні Мінска, адправілі ў далёкі тыл. ← Ігнат Дуброўскі. Здаецца раем тыл заўсёды Байцу, які прайшоў франты. ← Янка Непачаловіч. // Тэрыторыя, якая знаходзіцца ззаду таго ўчастка, які займае тое ці іншае вайсковае злучэнне. Тыл арміі. Тыл батальёна.
  3. звычайна мн. (тылы, -оў). Сукупнасць часцей, падраздзяленняў і ўстаноў, якія ствараюцца для матэрыяльнага, тэхнічнага і медыцынскага забеспячэння войск. [Каралёў:] — Як новаму ў нас чалавеку, трэба ведаць, што мы — авіятэхнічны батальён. Асобная часць, тыл авіяцыі. ← Антон Алешка.
  4. Уся тэрыторыя краіны, якая вядзе вайну, разам з насельніцтвам, у процілегласць фронту. [Драздоў:] — Тыл дае арміі ўсё больш, і больш, зброі. ← Пятро Дудо.
  •••
  З тылу — акольным шляхам (зайсці і пад.).