аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова даграбанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даграба́нне мн. даграба́нні |
| Родны каго? чаго? |
даграба́ння мн. даграба́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
даграба́нню мн. даграба́нням |
| Вінавальны каго? што? |
даграба́нне мн. даграба́нні |
| Творны кім? чым? |
даграба́ннем мн. даграба́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
даграба́нні мн. даграба́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
Калі не браць у разлік, што ты памыляешся, ты абсалютна маеш рацыю.
dahrabannie — беларуская лацінка
Слова даграбанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даграбанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дагружальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даго́н (5)
(10) загла́банне ‹
› даго́нка (7)
(8) гра́банне ‹
› даго́цацца (9)
(9) аграба́нне ‹
› даграба́цца (10)
(10) заграба́нне ‹
› даграба́ць (9)
(10) награба́нне ‹
› дагружа́льнік (12)
(12) пераграба́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.