STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дадатчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дада́тчына мн. дада́тчыны |
| Родны каго? чаго? |
дада́тчыны мн. дада́тчынаў, дада́тчын |
| Давальны каму? чаму? |
дада́тчыне мн. дада́тчынам |
| Вінавальны каго? што? |
дада́тчыну мн. дада́тчыны |
| Творны кім? чым? |
дада́тчынай, дада́тчынаю мн. дада́тчынамі |
| Месны у кім? у чым? |
дада́тчыне мн. дада́тчынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
dadatčyna — беларуская лацінка
Слова дадатчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дадатчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дадача + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дада́тнасць (10)
(9) папе́рчына ‹
› дада́тны (7)
(7) ку́рчына ‹
› дада́тны (7)
(7) пясчы́на ‹
› дада́цца (7)
(10) салда́тчына ‹
› дада́ць (6)
(8) бра́тчына ‹
› дада́ча (6)
(13) антысаве́тчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
