STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паперчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
папе́рчына мн. папе́рчыны |
| Родны каго? чаго? |
папе́рчыны мн. папе́рчын |
| Давальны каму? чаму? |
папе́рчыне мн. папе́рчынам |
| Вінавальны каго? што? |
папе́рчыну мн. папе́рчыны |
| Творны кім? чым? |
папе́рчынай, папе́рчынаю мн. папе́рчынамі |
| Месны у кім? у чым? |
папе́рчыне мн. папе́рчынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лысая карова лысае цяля прывядзе.
Прыказка.Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.
papierčyna — беларуская лацінка
Слова паперчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паперчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паперчынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› па́перць (7)
(7) гарчы́на ‹
› папе́рчаны (9)
(7) ча́рчына ‹
› папе́рчаны (9)
(9) цуке́рчына ‹
› папе́рчынка (10)
(7) ку́рчына ‹
› паперчыцца (10)
(7) пясчы́на ‹
› папе́рчыць (9)
(9) дада́тчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
