удаўніць

гэта

— давесці што-небудзь да даўнасці

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў удаўніць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	уда́ўніць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я уда́ўню мы уда́ўнім ты уда́ўніш вы уда́ўніце ён, яна, яно уда́ўніць яны уда́ўняць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. уда́ўніла м. уда́ўніў н. уда́ўніла мн. уда́ўнілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты уда́ўні вы уда́ўніце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	уда́ўніўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

абе́руч / абе́ручкі — абедзвюма рукамі

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

udaŭnić — беларуская лацінка

Слова удаўніць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: