Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 удацца, удамся, удасіся, удасца; удадзімся, удасцеся, удадуцца; прошлы час удаўся, удалася, -лося; загадны лад удайся; закончанае трыванне
  1. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Паспяхова ажыццявіцца, завяршыцца. Спроба ворага з ходу авалодаць пераправай і ўварвацца ў пушчу на гэтым участку — не ўдалася. ← Янка Брыль. Справа ўдалася, і цяпер .. [Уладзік] ідзе, спакойны і ў добрым гуморы. ← Кандрат Крапіва. Узрушаны, задуманы і крыху разгублены, Крывахіж уздыхнуў: палёт у зону ўдаўся. ← Антон Алешка. // Атрымацца, выйсці вельмі добрым, удалым і пад. Іван Навумавіч не памыліўся: ураджай сапраўды ўдаўся незвычайны. ← Алесь Якімовіч. Аднаго разу ў Лукашыхі не ўдаўся хлеб: чамусьці выйшаў .. з закальцам. ← Раман Сабаленка. [Сальвэсь:] — Не ўдалося мне жыццё, дык чаму павінны яшчэ бацькі мае пакутаваць? ← Кузьма Чорны. // (часцей у прошлы час часе). Пра людзей, жывыя істоты. З выгляду Пятрок не вельмі прыкметы: ростам не ўдаўся, з твару худы, рыжанькі. ← Мікола Ракітны.
  2. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Атрымацца якім-н. (што мае якія-н. якасці, уласцівасці). Дзень удаўся дажджлівы. ← Змітрок Бядуля. Світанак удаўся пагодны, Звініць на лугах касавіца. ← Аляксей Зарыцкі. Для поўнай урачыстасць, для спаўнення чаканай радасці ўсіх удзельнікаў паездкі, пагода ўдалася ціхая і ясная. ← Іван Грамовіч. // (часцей у прошлы час часе). размоўнае слова Пра людзей, жывыя істоты. [Сымон:] Які я ўжо ўдаўся, такі і буду. ← Янка Купала. А меншы сын такі гультай удаўся, што хоць ты яго з хаты гані. ← Алесь Якімовіч. Пад лета з Мурвы вырас і ўдаўся добры сабака, падгалісты, злы. ← Мікола Капыловіч.
  3. безасабовая форма каму і з інфінітыў Аказацца магчымым зрабіць што-н.; пашчаслівіцца. З вельмі вялікімі намаганнямі .. [радысту] ўдалося прабрацца да ракі. ← Іван Шамякін. Калі ж не ўдасца паехаць машынай, дык у яго [Лабановіча] — маладыя ногі, да хады прывычныя. ← Якуб Колас. Некуды трэба было зайсці [Паходню], бо дома .. пазбавіцца пачуцця адзіноты не ўдасца. ← Тарас Хадкевіч.
  4. (часцей у прошлы час часе), у каго. Урадзіцца, вырасці падобным на каго-н. [Іваноў:] Ну і характар у цябе. Нябожчыца маці была мяккай душы чалавек. Ты ў каго ўдаўся? ← Алесь Кучар. Максім удаўся не ў шчуплага бацьку. У хлопца былі шырачэзныя плечы, пудовыя кулакі. ← Міхась Даніленка.
  5. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Урэзацца, зайсці далёка ў глыб чаго-н. Бераг удаўся ў мора. // Запасці. Вочы [Петруся] ўдаліся глыбей у арбіты. ← Цішка Гартны.
  6. пераноснае значэнне; у што. Унікнуць, паглыбіцца ў што-н., аддацца якой-н. дзейнасці; захапіцца чым-н. Удацца ў сутнасць справы. ▪ Вера ўдалася ў пісанне, [Марына Паўлаўна] з прагавітай увагай разглядала яе схілены над паперай твар. ← Міхась Зарэцкі. // Аддацца якому-н. пачуццю, упасці ў які-н. стан. Удацца ў тугу. Удацца ў фантазію.