Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 унікаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. чаго. Пазбягаць чаго-н., ухіляцца ад чаго-н. Я не раз здзіўляўся, як спрытна ўнікалі шафёры амаль непазбежных аварый. ← Іван Мележ.
  2. чаго. Ухіляючыся, пазбягаць чаго-н. Калі праўду казаць, дык Яўген і ўнікаў тых заданняў, якія былі звязаны з паездкамі ў родныя мясціны. ← Раман Сабаленка. Але ў размове ўжо [Зося і Паходня] не закраналі таго, аб чым толькі што гаварылі і што патрабавала яснасці. Абое баяліся і знарок унікалі яе — няхай яна акрэсліцца як-небудзь пазней, ці варта спяшацца!.. ← Тарас Хадкевіч. // Устрымлівацца ад чаго-н. Насця была здзіўлена пераменай у паводзінах мужа, але цярпліва маўчала. Яна ўнікала лаянак. ← Іван Сіняўскі. // Ратавацца ад чаго-н., мінаць што-н. Сабака сарамяжа павільваў хвастом, быццам сказаць хацеў: — Бывае ж такі выпадак, што як ні ўнікаеш, а ўсё ж спатыкаешся. ← Рыгор Мурашка.
  3. каго-чаго. Стараюцца, не жадаць сустракацца з кім-, чым-н. Кінуўшы мужа, Марына Паўлаўна як мага старалася ўнікаць з ім сустрэчы. ← Міхась Зарэцкі. [Тапурыя:] — Пачаў я ўнікаць людзей, і нейкі час як бы хвароба ў мяне такая была: дрэнна мне пры людзях! ← Эдуард Самуйлёнак. Непакоіла няпэўнасць адносін з Ленай. Чаму дзяўчына ўнікае яго [Андрэя]? Няўжо яна пагарджае ім? ← Ганна Сапрыка. // ад каго. Быць заўважаным, убачаным. Так, глытаючы слёзы, прыўды, разважае Алена. Ад Ганькі не ўнікае матчын настрой. ← Алена Васілевіч.
  4. у што. Удумвацца, імкнуцца зразумець сутнасць чаго-н. Віктар учытваўся, унікаў у змест. І раз, і другі прабягаў вачыма напісанае. ← Уладзімір Паўлаў. Толькі там, пад зямлёю, калі сачыў за працай Сапегі, унікаў у складаныя яе дэталі, ён [Савіцкі] перайначваўся. ← Мікола Лупсякоў.