STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова уніканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уніка́нне мн. уніка́нні |
| Родны каго? чаго? |
уніка́ння мн. уніка́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
уніка́нню мн. уніка́нням |
| Вінавальны каго? што? |
уніка́нне мн. уніка́нні |
| Творны кім? чым? |
уніка́ннем мн. уніка́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
уніка́нні мн. уніка́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Чужы дрын вялікі, а свайго не відаць.
калі нейкай прыказкі няма, то яе варта прыдумацьunikannie — беларуская лацінка
Слова уніканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік уніканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове уніклівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уніка́льна (9)
(10) праніка́нне ‹
› уніка́льнасць (12)
(16) святлопраніка́нне ‹
› уніка́льны (9)
(8) зніка́нне ‹
› уніка́ць (7)
(9) выніка́нне ‹
› уні́кліва (8)
(7) пі́канне ‹
› уні́клівасць (11)
(9) папіка́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
