аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дакоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дако́ўванне мн. дако́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
дако́ўвання мн. дако́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
дако́ўванню мн. дако́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
дако́ўванне мн. дако́ўванні |
| Творны кім? чым? |
дако́ўваннем мн. дако́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дако́ўванні мн. дако́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кіем таго, хто не пільнуе свайго.
.BY — гэта не бі-ўай і не бай
гэта БЫ
N A V A K A C Y I . B Y
U D U B A J . B Y
N A M A L D Y V Y . B Y
S K A R E J . B Y
dakoŭvannie — беларуская лацінка
Слова дакоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дакоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дако́рпаць (9)
(14) арганізо́ўванне ‹
› дако́сіны (8)
(16) заарганізо́ўванне ‹
› дако́скі (7)
(9) ако́ўванне ‹
› дако́ўвацца (10)
(10) зако́ўванне ‹
› дако́ўваць (9)
(12) ашлако́ўванне ‹
› дако́ўка (7)
(13) зашлако́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.