аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дакошванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дако́шванне мн. дако́шванні |
| Родны каго? чаго? |
дако́швання мн. дако́шванняў |
| Давальны каму? чаму? |
дако́шванню мн. дако́шванням |
| Вінавальны каго? што? |
дако́шванне мн. дако́шванні |
| Творны кім? чым? |
дако́шваннем мн. дако́шваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дако́шванні мн. дако́шваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
dakošvannie — беларуская лацінка
Слова дакошванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дакошванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакрананне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дако́чваць (9)
(10) зме́ншванне ‹
› дако́шаны (8)
(12) прыме́ншванне ‹
› дако́шаны (8)
(13) абяссэ́ншванне ‹
› дако́швацца (10)
(10) зако́шванне ‹
› дако́шваць (9)
(10) нако́шванне ‹
› дакрана́нне (10)
(12) перако́шванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.