STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дакрананне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дакрана́нне мн. дакрана́нні |
| Родны каго? чаго? |
дакрана́ння мн. дакрана́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дакрана́нню мн. дакрана́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дакрана́нне мн. дакрана́нні |
| Творны кім? чым? |
дакрана́ннем мн. дакрана́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дакрана́нні мн. дакрана́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Спытала ў псіхолага, ці звязаная дэпрэсія з маім высокім інтэлектам — яна сказала, што ў мяне няма ні высокага інтэлекту, ні дэпрэсіі.
dakranannie — беларуская лацінка
Слова дакрананне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дакрананне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакрон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дако́шванне (10)
(9) палана́нне ‹
› дако́швацца (10)
(8) шмана́нне ‹
› дако́шваць (9)
(8) крана́нне ‹
› дакрана́цца (10)
(12) судакрана́нне ‹
› дакранаць (9)
(10) закрана́нне ‹
› дакрану́цца (10)
(9) скрана́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
