аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова крананне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крана́нне мн. крана́нні |
| Родны каго? чаго? |
крана́ння мн. крана́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
крана́нню мн. крана́нням |
| Вінавальны каго? што? |
крана́нне мн. крана́нні |
| Творны кім? чым? |
крана́ннем мн. крана́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
крана́нні мн. крана́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)
адказ на падзяку:The most important numerical algorithm of our lifetime.
- Gilbert Strang
kranannie — беларуская лацінка
Слова крананне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крананне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кранаўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крана́льнасць (12)
(11) невыкана́нне ‹
› крана́льны (9)
(9) палана́нне ‹
› крана́льны (9)
(8) шмана́нне ‹
› крана́ны (7)
(10) дакрана́нне ‹
› крана́ны (7)
(12) судакрана́нне ‹
› кранаўшчы́к (10)
(10) закрана́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).