усклычыцца

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў усклычыцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	усклы́чыцца
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я усклы́чуся мы усклы́чымся ты усклы́чышся вы усклы́чыцеся ён, яна, яно усклы́чыцца яны усклы́чацца
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. усклы́чылася м. усклы́чыўся н. усклы́чылася мн. усклы́чыліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты усклы́чся вы усклы́чцеся
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	усклы́чыўшыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як да чаркі — скоры, як да працы — хворы.
На рабоце «ой» ды «ох», а за сталом адзін за трох.
Есць за вала, робіць за камара.

Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».

usklyčycca — беларуская лацінка

Слова усклычыцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: