паклычыцца

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў паклычыцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	паклы́чыцца
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я паклы́чуся мы паклы́чымся ты паклы́чышся вы паклы́чыцеся ён, яна, яно паклы́чыцца яны паклы́чацца
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. паклы́чылася м. паклы́чыўся н. паклы́чылася мн. паклы́чыліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты паклы́чся вы паклы́чцеся
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	паклы́чыўшыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Гаспадыні на заметку. Папрасіць прабачэння ў гасцей за тое, што ў хаце не прыбрана, куды лягчэй, чым прыбрацца.

paklyčycca — беларуская лацінка

Слова паклычыцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: