клычыцца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў клычыцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	клы́чыцца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я клы́чуся мы клы́чымся ты клы́чышся вы клы́чыцеся ён, яна, яно клы́чыцца яны клы́чацца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. клы́чылася м. клы́чыўся н. клы́чылася мн. клы́чыліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты клы́чся вы клы́чцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	клы́чачыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.

Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.

klyčycca — беларуская лацінка

Слова клычыцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: