аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова адзінокасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адзіно́касць мн. адзіно́касці |
| Родны каго? чаго? |
адзіно́касці мн. адзіно́касцяў, адзіно́касцей |
| Давальны каму? чаму? |
адзіно́касці мн. адзіно́касцям |
| Вінавальны каго? што? |
адзіно́касць мн. адзіно́касці |
| Творны кім? чым? |
адзіно́касцю мн. адзіно́касцямі |
| Месны у кім? у чым? |
адзіно́касці мн. адзіно́касцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Здраду прымаюць, а здрадніка вешаюць.
Пасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.
adzinokasć — беларуская лацінка
Слова адзінокасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адзінокасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адзінокая + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адзі́нкавасць (12)
(12) разнаво́касць ‹
› адзі́нкавы (9)
(12) слепаво́касць ‹
› адзіно́ка (8)
(11) касаво́касць ‹
› адзіно́кая (9)
(9) шыро́касць ‹
› адзіно́кі (8)
(9) высо́касць ‹
› адзіно́кі (8)
(14) круглашчо́касць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.