аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова адзінокая
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
адзіно́кая
м. — н. — мн. адзіно́кія |
| Родны каго? чаго? |
ж.
адзіно́кай
м. — н. — мн. адзіно́кіх |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
адзіно́кай
м. — н. — мн. адзіно́кім |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
адзіно́кую
м. — н. — мн. адзіно́кіх (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
адзіно́кай, адзіно́каю
м. — н. — мн. адзіно́кімі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
адзіно́кай
м. — н. — мн. адзіно́кіх |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
Ты не накодзіў, ты нашкодзіў.
adzinokaja — беларуская лацінка
Слова адзінокая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адзінокая — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адзінокі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адзі́нкавы (9)
(9) прае́зджая ‹
› адзіно́ка (8)
(9) прые́зджая ‹
› адзіно́касць (11)
(8) прыхо́жая ‹
› адзіно́кі (8)
(6) го́ркая ‹
› адзіно́кі (8)
(10) прара́бская ‹
› адзіно́та (8)
(7) людска́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.