горкая

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова горкая
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. го́ркая м. — н. — мн. —
Родны каго? чаго?	ж. го́ркай м. — н. — мн. —
Давальны каму? чаму?	ж. го́ркай м. — н. — мн. —
Вінавальны каго? што?	ж. го́ркую м. — н. — мн. —
Творны кім? чым?	ж. го́ркай, го́ркаю м. — н. — мн. —
Месны у кім? у чым?	ж. го́ркай м. — н. — мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

horkaja — беларуская лацінка

Слова горкая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: