аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова далмацін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
далмаці́н мн. далмаці́ны |
| Родны каго? чаго? |
далмаці́на мн. далмаці́наў |
| Давальны каму? чаму? |
далмаці́ну мн. далмаці́нам |
| Вінавальны каго? што? |
далмаці́на мн. далмаці́наў |
| Творны кім? чым? |
далмаці́нам мн. далмаці́намі |
| Месны у кім? у чым? |
далмаці́не мн. далмаці́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сабакам сена касіць — бадзяцца дзе-небудзь, займаючыся пустой справай; знаходзіцца невядома дзе і займацца невядома чым
сабакам сена не косяць і яны не ядуць яго, запомні!— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
dalmacin — беларуская лацінка
Слова далмацін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік далмацін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове далмацінец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даліяля́рыя (10)
(9) ахрамаці́н ‹
› даліяля́рыя (10)
(7) агмацін ‹
› далма́т (6)
(7) гемаці́н ‹
› далмаці́нец (10)
(8) дэрмаці́н ‹
› далмацінец (10)
(5) наці́н ‹
› далмаці́нка (10)
(8) раўнаці́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.