далмацінец

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова далмацінец
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	далмацінец мн. далмацінцы
Родны каго? чаго?	далмацінца мн. далмацінцаў
Давальны каму? чаму?	далмацінцу мн. далмацінцам
Вінавальны каго? што?	далмацінца мн. далмацінцаў
Творны кім? чым?	далмацінцам мн. далмацінцамі
Месны у кім? у чым?	далмацінцу мн. далмацінцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Навукоўцы высветлілі, што ў пар імавернасць расстання вышэйшая, чым у адзінокіх людзей.

dalmaciniec — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА