уцікаваць

гэта

— даведацца пра што-небудзь, пабачыць каго-небудзь, што-небудзь (уцікаваць каго-небудзь, што-небцдзь)

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў уцікаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	уцікава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я уціку́ю мы уціку́ем ты уціку́еш вы уціку́еце ён, яна, яно уціку́е яны уціку́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. уцікава́ла м. уцікава́ў н. уцікава́ла мн. уцікава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты уціку́й вы уціку́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	уцікава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

І толькі прыпынак ЦУМ задаволены, што прыбралі лацінку.

ucikavać — беларуская лацінка

Слова уцікаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: