сцікаваць

гэта

— угледзець, заўважыць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў сцікаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	сцікава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я сціку́ю мы сціку́ем ты сціку́еш вы сціку́еце ён, яна, яно сціку́е яны сціку́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. сцікава́ла м. сцікава́ў н. сцікава́ла мн. сцікава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты сціку́й вы сціку́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	сцікава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.

Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях

«Паміж небам і зямлёй: этнаастраномія» (2015)

scikavać — беларуская лацінка

Слова сцікаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: