Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 хіліцца, хілюся, хілішся, хіліцца; незакончанае трыванне
  1. Прымаць нахіленае становішча; нахіляцца, нагінацца. Выносныя стромкія хвоі з хрыпаватым стогнам хіліліся зялёнавалосай аснежанай галавой. ← Кандрат Крапіва. І хіліцца хмызняк, І сцелецца лазняк. Бабоўнік, сітнік, хвошч Страсаюць росны дождж. ← Язэп Пушча. // Кланяцца. Стараліся ўсе ім у пояс хіліцца — сваты былі важныя — Воўк і Лісіца. ← Максім Танк. // Хістацца ад знямогі. [Андрэй] зноў павярнуўся да яе [Балюты] спінай і нагнуўся ўперад. Пачуў, што і яна хіліцца разам з ім. ← Іван Пташнікаў. [Палонныя] хіляцца ад лёгкага подыху ветру, ад лёгкага дотыку.. кованага бота. ← Міхась Лынькоў. // Прысланяцца да чаго-н., апускацца на што-н. Хілілася галава на гармонік. Валасы лезлі ў вочы, гарманіст хвіліну спаў, потым рэзка ўзнімаў, шырока расцягваў гармонік. ← Барыс Мікуліч. Аксана хіліцца галавой да .. [Кастусёвага] пляча. ← Платон Галавач. // Падыходзіць, падступаць да чаго-н. Там, дзе к рэчцы хіліцца бальшак, Можа век стаіць, людзьмі пакінуты, З крыл[а]мі зламанымі вятрак. ← Анатоль Астрэйка.
  2. Нахіляцца набок (пра судна, самалёт і пад.). А потым бег, падскокваючы па мёрзлым полі, самалёт. Падняўся. Хіліўся на адзін бок, робячы круг над мястэчкам. ← Міхась Стральцоў. Хрупнула пад перадком падводы, і яна памалу пачала хіліцца набок. ← Мікола Капыловіч.
  3. пераноснае значэнне; да чаго. Набліжацца да якой-н. мяжы, пэўнага моманту. Дзень хіліцца к вечару, і пакрысе цямнее панурае неба. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Ноч хілілася да свайго канца, калі.. [Валодзя] зноў пастукаў да Наталі. ← Кузьма Чорны. / у безасабовая форма ужыв. Калі пачало хіліцца к вечару, Грыцко ніводнай хвіліны не мог уседзець на месцы. ← Аляксей Кулакоўскі. // Схіляцца (пра нябесныя свяцілы). Сонца ўжо зусім хілілася за лес, і цень зрабіўся шэры, невыразны. ← Алесь Асіпенка.
  4. пераноснае значэнне Накіроўвацца, ісці да чаго-н. (пра гутарку, справы, учынкі і пад.). Хаця справа даўно ўжо хілілася да такога канца, Люба раптам падумала: — А ці дасць шчасце Віне такая самаахвярнасць? ← Алена Васілевіч. З кожным днём рабілася відавочней, куды хіляцца падзеі. ← Іван Новікаў.
  5. Пяшчотна туліцца, гарнуцца да каго-н. Тацяна хілілася да маленькага, што ляжаў побач з ёю, і глыбока ўдыхала паветра. ← Павел Кавалёў. // пераноснае значэнне Мець цягу да каго-н., сімпатызаваць каму-н. Але да бабы.. [Косця] так прывык, што хіліўся больш, чым да маці. ← Іван Грамовіч. Выбіраў, сама, хіліся да таго, хто любы, ідзі з ім, шануй знойдзенае шчасце, бо лепшага за гэта ў жыцці не бывае. ← Ігнат Дуброўскі.
  6. Мець схільнасць, ахвоту да чаго-н., захапляцца чым-н. Да работы па гаспадарцы [у Казіміра] не хілілася сэрца, не падымаліся рукі. ← Піліп Пестрак.