Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 хіліць, хілю, хіліш, хіліць; незакончанае трыванне
  1. што. Нагінаць верхнюю частку чаго-н.; надаваць чаму-н. нахіленае становішча; нахіляць. Ой ты, вецер, сціхні, не шумі! Не хілі былінку ніцма-ніц, Дай паслухаць вольны спеў крыніц. ← Язэп Пушча. Не хіліць вецер куст ракіты, Не свішча сумна, як удзень... На гай, на поле і на хаты Спаўзае ночы лёгкі цень. ← Міхась Чарот. Ты бачыў, як шугае бура, А дуб не хіліць галавы, Стаіць крапак сярод суседзяў, Як непахісны вартавы. ← Паўлюк Прануза. Ніжай і ніжай хіліла сваю галаву, Зачараваную музыкай колаў, Марына. ← Аркадзь Куляшоў. / у безасабовая форма ужыв. Цемень у .. вачах [Кастуся] кружылася, і ўсяго яго хіліла на левы бок. ← Кузьма Чорны.
  2. што. спецыяльны тэрмін Нахіляць набок (самалёт, судна і пад.). Вецер хіліць лодку.
  3. каго-што. Ахопліваць, адольваць каго-н. (пра сон, дрымоту). Станіслава хіліць сон, але спаць нельга, заснеш — загінеш. ← Барыс Мікуліч. / у безасабовая форма ужыв. Міканора і самога хіліла на дрымоту. ← Іван Мележ. Стомленасць і ціхі шэпт хвой хіліў да сну, але партызаны сіліліся перамагчы дрымоту. ← Георгій Шчарбатаў.
  4. пераноснае значэнне; на што. Хіліцца, набліжацца да чаго-н. Лета хіліць на спад. ← Іван Навуменка. / у безасабовая форма ужыв. Паколькі хіліла на вечар, Парфен налягаў з усіх сіл, каб паспець звеяць першую гару намалочанага. ← Павел Кавалёў.
  5. пераноснае значэнне; што і без дапаўнення Накіроўваць да чаго-н. (думку, справу і пад.). — Дакуль вам жыць пры сястры, — здагадаўся аграном, куды хіліць гаворку хлопец. ← Алесь Пальчэўскі. Я ўважліва слухаў старога, браў у рукі рэчы і не разумеў, да чаго ён хіліць. ← Васіль Хомчанка.
  6. пераноснае значэнне; каго да каго-чаго. Прыцягваць, прывабліваць сабой каго-н. Магчыма, мае значэнне і тое, што ў памяці нашай Касач звязаны шмат з чым, што не надта хіліць да вясёлай балбатні. ← Алесь Адамовіч. // безасабовая форма Гарнуць, цягнуць да каго-, чаго-н. Яго хіліць да кніжак. ▪ Тая акалічнасць, што гэты незнаёмы чалавек цікавіцца настаўнікам, хіліла дзяцей да Нявіднага. ← Якуб Колас.
  •••
  Куды вецер хіліць гл. вецер.