Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 хрысціць, хрышчу, хрысціш, хрысціць; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Спраўляць над кім-н. царкоўны абрад хрышчэння. Дзён праз дзесяць хлопчыка павезлі хрысціць. ← Максім Лужанін. Як толькі Алімпа трохі акрыяла пасля родаў, маці захадзілася хрысціць у папа дзіця. ← Раман Сабаленка.
  2. Быць хросным бацькам або хроснай маці.
  3. Рабіць знак крыжа (у 2 знач.) над кім-, чым-н. Як зірнулі [бабкі] на труну, напалохаліся.. Пачалі ілбы хрысціць ды галасіць. ← Міхась Лынькоў. На фоне акна Лялькевіч убачыў, як разгубленая, спалоханая Поля хрысціла ўслед брата і сястру. ← Іван Шамякін.
  4. размоўнае слова Даваць мянушку. [Ларывон] апраўдваў сваю мянушку, якой яго паціху хрысцілі людзі: Бугай. ← Іван Мележ. // Лаяць, абзываць. Глянуў стары на пустую раёўню, прынесеную пчалаводам, і раптам зноў пачаў хрысціць Юрку ўсякімі словамі. ← Аляксей Кулакоўскі.
  5. размоўнае слова Біць, хвастаць. Я спытаўся: «І Хрысціна цябе б'е?» «Кожны дзень хрысціць, ратунку ніякага няма», — адказаў хлопчык і ўнурыў галаву. ← Ілья Гурскі. Хто захапляўся, гучна сёрбаў, дзед таго лыжкай па лбе хрысціў. ← Міхась Калачынскі.
  •••
  Не дзяцей хрысціць каму з кім — не мець інтарэсу да каго-н., не жадаць мець справы з кім-н.
  Шалёны поп хрысціў каго гл. поп.