трысціць

гэта

— ламаць што-небудзь слаістае

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў трысціць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	трысці́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я трышчу́ мы трысці́м ты трысці́ш вы трысціце́ ён, яна, яно трысці́ць яны трысця́ць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. трысці́ла м. трысці́ў н. трысці́ла мн. трысці́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты трысці́ вы трысці́це
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	трысцячы́

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

tryscić — беларуская лацінка

Слова трысціць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: