аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова трысцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трысці́нка мн. трысці́нкі |
| Родны каго? чаго? |
трысці́нкі мн. трысці́нак |
| Давальны каму? чаму? |
трысці́нцы мн. трысці́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
трысці́нку мн. трысці́нкі |
| Творны кім? чым? |
трысці́нкай, трысці́нкаю мн. трысці́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
трысці́нцы мн. трысці́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
tryscinka — беларуская лацінка
Слова трысцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трысцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трысцянка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› трысці́на (8)
(9) паўсці́нка ‹
› трысці́навы (10)
(9) по́ўсцінка ‹
› трысці́начка (11)
(11) хлабысці́нка ‹
› трысці́ць (8)
(10) пярэ́сцінка ‹
› трысця́нка (9)
(8) мясці́нка ‹
› трытагані́ст (11)
(9) павуці́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.