аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова трысцянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трысця́нка мн. трысця́нкі |
| Родны каго? чаго? |
трысця́нкі мн. трысця́нак |
| Давальны каму? чаму? |
трысця́нцы мн. трысця́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
трысця́нку мн. трысця́нкі |
| Творны кім? чым? |
трысця́нкай, трысця́нкаю мн. трысця́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
трысця́нцы мн. трысця́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— Што можна падарыць мужу ў межах 500 рублёў?
— 300 рублёў.
tryscianka — беларуская лацінка
Слова трысцянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трысцянка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трытаганіст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› трысці́начка (11)
(10) берасця́нка ‹
› трысці́нка (9)
(9) шарсця́нка ‹
› трысці́ць (8)
(9) таўсця́нка ‹
› трытагані́ст (11)
(9) плясця́нка ‹
› трытано́п (8)
(8) пруця́нка ‹
› трыто́н (6)
(8) жаўця́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.