STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жаўцянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жаўця́нка мн. жаўця́нкі |
| Родны каго? чаго? |
жаўця́нкі мн. жаўця́нак |
| Давальны каму? чаму? |
жаўця́нцы мн. жаўця́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
жаўця́нку мн. жаўця́нкі |
| Творны кім? чым? |
жаўця́нкай, жаўця́нкаю мн. жаўця́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
жаўця́нцы мн. жаўця́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.
žaŭcianka — беларуская лацінка
Слова жаўцянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жаўцянка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жах + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жаўця́вы (7)
(9) трысця́нка ‹
› жаўцяго́нны (10)
(9) плясця́нка ‹
› жаўця́к (6)
(8) пруця́нка ‹
› жаўця́ны (7)
(9) шляхця́нка ‹
› жа́х (3)
(8) тацця́нка ‹
› жа́х (3)
(11) самарыця́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
