цыгнуць

гэта

— гучна, адрывіста піскнуць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў цыгнуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	цы́гнуць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я цы́гну мы цы́гнем ты цы́гнеш вы цы́гнеце ён, яна, яно цы́гне яны цы́гнуць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. цы́гнула м. цы́гнуў н. цы́гнула мн. цы́гнулі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты цы́гні вы цы́гніце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	цы́гнуўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

cyhnuć — беларуская лацінка

Слова цыгнуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: