Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 цягнуцца, цягнуся, цягнешся, цягнецца; незакончанае трыванне
  1. Размяшчацца дзе-н., працягваючыся, выцягваючыся (пра канат, вяроўку і пад.). Цягнуліся густыя правады. ← Вячаслаў Адамчык. // Распаўсюджвацца, размяшчацца ў якім-н. напрамку (пра шэраг прадметаў). Агарод цягнуўся паўз дарогу. ← Кузьма Чорны. // Размяшчацца на вялікай адлегласці, прасторы. На далёкія вёрсты цягнецца лес. ← Янка Скрыган. Каля пасады лесніковай Цягнуўся гожаю падковай Стары, высокі лес цяністы. ← Якуб Колас. Адразу за вёскаю пачынаўся і цягнуўся па абодва бакі дарогі на некалькі кіламетраў сад. ← Барыс Сачанка.
  2. Мець уласцівасць павялічвацца ў даўжыню, шырыню. Рызіна цягнецца. Скура цягнецца.
  3. Працягваць руку, галаву да каго-, чаго-н., падавацца ўсім корпусам у якім-н. напрамку. Палкоўнік паволі ўзнімаўся на сваім крэсле і, ухапіўшыся рукамі за край стала, цягнуўся да твару Васіля. ← Міхась Лынькоў. Да папярос цягнуліся мазолістыя пальцы, і каробка ўмомант пусцела. ← Іван Шамякін. Цягнецца ручка, каб месяц забраць: Добра, каб з небам у хатцы гуляць! ← Міхайла Грамыка. // Выцягвацца, імкнуцца ў якім-н. напрамку пры росце (пра расліны). Шумяць бары, І сосны, як прамяні, цягнуцца да сонца. ← Максім Танк. [Сцяпан:] — Я гляджу, жыта нішто будзе. І лён добра цягнецца. ← Мікола Гіль.
  4. Мець схільнасць, імкнуцца да каго-, чаго-н. Людзі цягнуцца да культуры. ← газета «Літаратура і мастацтва». [Уля] бачыла, як цягнуўся.. [Мікола] да яе, зусім малады і нявопытны. ← Уладзімір Паўлаў. Дачка шчырэла з году ў год, Цягнулася да ведаў. ← Рыгор Барадулін.
  5. размоўнае слова Станавіцца навыцяжку (перад начальствам; пра ваенных).
  6. З цяжкасцю ісці; ледзь перастаўляць ногі, плесціся. Нібы разбіты паралюшам, ледзь валочачы ногі і спатыкаючыся, Мікалай цягнецца дадому. ← Уладзімір Дамашэвіч.
  7. Заставацца пасля руху (пра след). А след мой цягнецца істужкай. ← Янка Журба. Імчацца МАЗы ў цемнату Ад вечара да раніцы, І пыл за імі на хаду Бясконцым шлейфам цягнецца. ← Сяргей Грахоўскі.
  8. Рухацца ў адным напрамку цугам, чарадой. Цягнуцца доўгім ланцугом абозы. ← Хвядос Шынклер. Праязджаеш далей і бачыш, як цягнуцца ў поле адна за адной фурманкі, гружаныя мінеральным угнаеннем. ← Усевалад Краўчанка. // Наплываць (пра думкі). І думкі цягнуцца нясмела — і сумна, сумна на душы. ← Міхась Машара. Цягнуцца дзедавыя думкі тоненькай доўгай ніткай. ← Змітрок Бядуля.
  9. Павольна распаўсюджвацца слабым струменем (пра дым, пах і пад.). Дымок цягнуўся спачатку скупымі струменямі. ← Іван Мележ. Дым не ўзнімаўся ўгору, а слаўся па балоце, цягнуўся доўгімі пасмамі. ← Іван Шамякін.
  10. Быць адстаючым; адставаць па якіх-н. паказчыках. Падумаць толькі: Коля Раманаў, які ледзь цягнуўся на тройках, раптам атрымлівае пяцёрку. ← Пятро Рунец. Саўгас сапраўды карыстаўся дрэннай славай, цягнуўся ў хвасце. ← газета «Звязда».
  11. Працягвацца, праходзіць марудна, доўга (пра час). Дзень улетку вялікі. Доўга цягнуўся ён, пакуль цень ад ціхай ночы не лёг на зямлю. ← Кузьма Чорны. Драпеза, аднак, не верыў, што гэты неафіцыйны нейтралітэт можа цягнуцца доўга. ← Макар Паслядовіч. Час цягнуўся пакутліва доўга. ← Леанід Калодзежны.
  12. Раздавацца, гучаць (пра мелодыю, песню). Цягнуўся альт, Грымеў басіла. ← Пятро Глебка.
  13. Струменіцца. Ад акна да падлогі цягнуўся сіняваты пучок промняў. ← Пампей Беразняк.
  14. Валачыся па зямлі. Лейцы цягнуліся па зямлі.
  15. залежны стан да цягнуць.
  •••
  Цягнуцца на нітку — старацца з апошніх сіл.
  Цягнуцца (плесціся) у абозе — адставаць ад іншых, быць у хвасце.